Slachtoffers worden daders, maar daders zijn geen slachtoffers

Het voorgaande stelt onomstotelijk vast dat geweld jegens vrouwen onder geen beding een goede zaak is volgens de Islamitische normen en waarden. Desondanks is het een feit dat er ontzettend veel vrouwen mishandeld worden door familieleden of hun echtgenoten. De vraag is wat men hier tegen kan doen. Allereerst dient men de ogen niet te sluiten voor het probleem, geweld te rechtvaardigen of mishandeling van vrouwen te bagatelliseren. De eerste stap is dat men erkent dat de veiligheid van vrouwen ten allen tijden voorop moet staan, vooral binnen het domein van haar eigen huis.

Men moet ook erkennen dat het schenden van deze veiligheid absoluut geen goede kwestie is. Het is immers een zeer kwalijke zaak als een mens niet eens veilig kan zijn in zijn of haar eigen huis. Daarnaast is het van cruciaal belang dat men onderstreept dat geweld tegen vrouwen nooit geaccepteerd mag worden. De Islamitische gemeenschap is genoodzaakt de beslissing te nemen hard op te treden tegen vrouwenmishandeling. In een bekende overlevering vergelijkt de profeet Mohammed vzmh de islamitische gemeenschap met het menselijk lichaam; als één lichaamsdeel pijn lijdt, heeft het hele lichaam er last van. Huiselijk geweld is een zaak van de gehele samenleving.

{mosgoogle left}Ieder persoon is verplicht kennis op te doen en te handelen volgens deze kennis. Wanneer dit het geval is, kan het niet voorkomen dat een vrouw mishandeld wordt. Hoe kan immers iemand een vrouw slaan wanneer deze persoon handelt volgens de islamitische principes waar hij kennis over heeft? Wat te doen met degenen die hier geen kennis over hebben of niet handelen volgens de kennis die reeds bij hun aanwezig is? Met andere woorden, hoe gaan we om met personen die zich er niet van bewust zijn dat vrouwenmishandeling verwerpelijk is of zich daarentegen wel van bewust is, maar het gewoon niet kunnen laten af en toe eens flink met hun handjes te wapperen?

Het is in de eerste plaats de taak van de naaste familieleden om een dergelijk iemand onmiddellijk tot de orde te roepen en te confronteren met het slechte gedrag dat hij vertoont. Het is belangrijk iedere man te wijzen op de rechten van een vrouw en mishandeling komt niet voor op het lijstje van rechten dat een vrouw heeft op haar echtgenoot. Daarnaast hoort de vrouw zoveel mogelijk gesteund en opgevangen te worden. De emotionele schade die een vrouw oploopt kan enigszins hersteld worden, wanneer zij de steun en liefde ontvangt van de naasten om haar heen.

Het is duidelijk dat het gaat om een crisis in een huwelijk wanneer een vrouw door haar man geslagen wordt. De echtelieden zouden bij zichzelf te rade moeten gaan of deze crisis wel overwonnen kan worden en harmonie, liefde en veiligheid in het gezin hersteld kunnen worden. Wanneer men inziet dat het huwelijk geen kans van slagen heeft en alle pogingen tot herstel geen vruchten afwerpen, dient het huwelijk ontbonden te worden voordat de vrouw en eventuele kinderen meer schade worden berokkend.

Het probleem blijft echter voortbestaan. Geweld kan namelijk op de lange termijn behoorlijk wat emotionele en psychische schade veroorzaken. Het is derhalve niet voldoende dat vrouw en kinderen worden opgevangen en begeleid nadat ze zijn bevrijd uit een gewelddadige situatie. Slachtoffers van huiselijk geweld moeten gedurende lange tijd zowel financieel als psychologisch worden ondersteund. Het is een bewezen feit dat kinderen die opgroeien in een gezin waarin mishandeling bijna dagelijks voorkomt, zich op latere leeftijd zelf ook wenden tot geweld. Het is daarom belangrijk om de cirkel te doorbreken en ervoor te zorgen dat slachtoffers geen daders worden.

Een ander belangrijk aspect van mishandeling is het geestelijk welzijn van de dader. Iemand die zich wendt tot geweld jegens zijn eigen vrouw, zus, dochter etcetera, is niet spontaan genezen wanneer de wegen tussen dader en slachtoffer(s) zich scheiden. Plegers van lichamelijk geweld worden vaak afgeschreven als brute misdadigers. Hoewel de daden van iemand die zich heeft gewend tot mishandeling allerminst gerechtvaardigd kunnen worden, heeft de maatschappij ook hier een verantwoordelijkheid jegens de medemens. Het gaat per slot van rekening nog steeds om mensen.
Daders zijn vaak zelf ook slachtoffer geweest of wenden zich tot geweld om een ander psychologisch probleem te verhullen. Het is belangrijk dat zulke personen ook zoveel mogelijk worden begeleid en geholpen.

De maatschappij gaat namelijk niet beter functioneren wanneer mensen die zich slecht gedragen worden weggestopt in gevangenissen of verbannen. Als men bijvoorbeeld kijkt naar de islamitische wetgeving, kan men concluderen dat het systeem van bestraffing niet alleen het waarborgen van de veiligheid in een maatschappij en rechtvaardigheid voor allen als doelstelling heeft. {mosgoogle left}De straffen zijn er ook op gericht een overtreder te rehabiliteren en te helpen om goed te functioneren in een maatschappij. Het is daarom van cruciaal belang dat zowel daders als slachtoffers worden geholpen om de cirkel van huiselijk geweld te doorbreken.